Hulpbronnen & Ondersteuning

ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) is een neurologische ontwikkelingsstoornis die beïnvloedt hoe de hersenen aandacht, impulsen en activiteitsniveaus reguleren. Het is geen gebrek aan wilskracht of intelligentie, maar een verschil in hersenchemie en -structuur. ADHD treft wereldwijd ongeveer 5% van de kinderen en 2,5% van de volwassenen.

Ja! Veel volwassenen worden pas later gediagnosticeerd. Dit gebeurt vaak omdat ze copingmechanismen hebben ontwikkeld, ondanks problemen goed presteerden, of hun symptomen aan andere oorzaken werden toegeschreven. Vrouwen en meisjes zijn bijzonder vaak ondergediagnosticeerd, omdat hun symptomen zich vaak anders uiten dan de typische hyperactiviteit.

ADD is een oudere term. Tegenwoordig worden alle vormen samengevat onder "ADHD", met drie subtypen: overwegend onoplettend (voorheen ADD), overwegend hyperactief-impulsief en het gecombineerde type. De term werd in 1994 gewijzigd om beter weer te geven dat de aandoening meer omvat dan alleen aandacht.

Onderzoek toont aan dat ADHD in veel groepen, vooral bij vrouwen, volwassenen en mensen van kleur, eigenlijk ondergediagnosticeerd is. Stijgende diagnosecijfers weerspiegelen voornamelijk beter bewustzijn en verbeterde onderzoeksmethoden. Veel mensen met ADHD blijven ongediagnosticeerd of worden verkeerd gediagnosticeerd met andere aandoeningen.

Hyperfocus is een toestand van intense concentratie op iets dat zeer boeiend of interessant is. Het kan productief zijn, maar is ook een symptoom van aandachtsdysregulatie - de hersenen hebben moeite om de aandacht te verleggen, zelfs wanneer dat nodig is. Het is geen "superkracht", maar een ander aspect van hoe ADHD de aandachtscontrole beïnvloedt.

ADHD is een levenslange neurologische aandoening die niet "genezen" kan worden. Het kan echter effectief worden behandeld met medicatie, therapie, leefstijlveranderingen en aanpassingen. Met de juiste ondersteuning en begrip van hoe de hersenen werken, leiden veel mensen met ADHD een vervullend en succesvol leven.

De ADHD-diagnose omvat een uitgebreide beoordeling door een gekwalificeerde professional (psychiater, psycholoog of specialist). Dit omvat doorgaans klinische interviews, symptoomvragenlijsten, beoordeling van de medische voorgeschiedenis en soms cognitieve tests. Zelfbeoordelingen zoals de onze zijn screeningtools, geen diagnostische instrumenten.

Behandeling omvat doorgaans een combinatie van: Medicatie (stimulerend of niet-stimulerend), Therapie (CGT, coaching, vaardigheidstraining), Leefstijlveranderingen (beweging, slaap, voeding) en Aanpassingen (werkplek-/schoolaanpassingen). De beste aanpak verschilt per persoon - werk samen met je arts om te ontdekken wat voor jou werkt.